गण्या आणि मास्तर - भाग २ (एक कॉमेडी नाटकाचा छोटा प्रयत्न)
गण्या: मास्तर, तुम्ही चाणक्य होणार ना?
मास्तर: असं कोण म्हणालं?
गण्या चकित झाला आणि म्हणाला : आत्ता थोड्यावेळापूर्वी तुमचं भूत आलं होतं की काय?"
मास्तर (रागाने): गण्या, मी तुझा मास्तर आहे हे विसरु नको
गण्या : अहो मगाशी तर तुम्हीच कबूल केलत ना की तुम्ही चाणक्य होऊन तिघांना शिकवणार ते!
मास्तर: ते होय? बरं मग?
गण्या: मग असं समजा तुम्ही चाणक्य आणि मी अर्जून. मला आता तुम्ही म्हणाल्या प्रमाणे गणित शिकवा.
मास्तरांना काय बोलावं कळत नाही. फुल कंफ्यूज. (तोंडातल्या तोंडात पुटपुटतात): चाणक्य आणि अर्जून? त्यात गणित शिकवायचं?
गण्या: ओ मास्तर, तोंडातल्या तोंडात काय पुटपुटताय?
मास्तर: गण्या, चाणक्य आणि अर्जून? असं इतिहासात कधी वाचलास?
गण्या: तुमचं इतिहास कच्च आहे हे मी आधीच तुम्हाला सांगितलं होतं!
मास्तर: अरे हो की!
गण्या: मग सुरु?
मास्तर: बरं ठीक आहे. बे चा पाढा म्हण.
गण्या: बे एके बे. बे दुणे पाच.
मास्तर(जोरात ओरडून): गण्या, मी असं शिकवलं होतं का?
गण्या: मास्तर, तुम्ही तो पिक्चर बघितला नाही?
मास्तर: कोणता?
गण्या: तो अभिषेक बच्चन आणि शम्मी कपुरचा?
मास्तर (डोकं खाजवत): अभिषेक बच्चन आणि शम्मी कपूर? असा कुठलाही पिक्चर आलेला नाही.
गण्या: काय तुम्ही पण? तो नाही का?
मास्तर (अजून गोंधळलेले): अरे पण कोणता?
गण्या: तोच हो! दो और दो पाँच! त्यात ते गाणं पण आहे ते. हम वो है जो दो और दो पाँच बना दे। (असं म्हणत गण्या जोरजोरात गाणं म्हणायला लागतो)
मास्तर (जोरात ओरडून): गण्या, ते पिक्चर मधलं नाही. आणि बावळटा, तूला कुणी सांगितलं त्या पिक्चर मधे अभिषेक बच्चन आणि शम्मी कपूर होते म्हणून?
गण्या: मी बघितला ना तो!
मास्तर: अरे त्यात अमिताभ बच्चन आणि शशि कपूर होते!
गण्या: त्यात काय फरक पडतोय! त्यांनीच तर सांगितलं की दोन आणि दोन पाच होतात म्हणून!
मास्तर (कपाळाला हात लावून): ते जाऊ दे! चौदाचा पाढा म्हण.
गण्या : काय हे मास्तर! दोन च्या पाढ्यावरन डायरेक्ट चौदा चा पाढा?
मास्तर: तुझ्यासारख्या अर्जुनाला चाणक्य म्हणून शिक्षक भेटलाय ना!
गण्या : ठीक आहे! चौदा एके चौदा, चौदा दुणे अट्ठाविस, चौदा त्रिकं बे चाळीस, (गण्या थांबतो)
मास्तर : अर्जुना, थांबलास का? चौदा चोक किती?
गण्या (नाना पाटेकरच्या आवाजात): अब तक छप्पन!
मास्तर (जोरात ओरडतात): गण्याSSSSS
गण्या: अहो मास्तर, ओरडताय कशाला? तुम्हाला माहिती नाही का की मुले म्हणजे देवा घरची फुले असतात ते!
मास्तर: तू आणि देवाघरचं फूल? हा बरोबर. तू नक्की धोतऱ्याचं फूल असणार!
गण्या: ओ मास्तर! माझं आडनाव बदलायचं काम नाही काय?
मास्तर: अरे? काय ही तुझी भाषा! मास्तरांशी असं बोलतात?
गण्या (कळवळून): अहो पण माझं आडनाव धोतरे नाही हो!
मास्तर (डोक्याला हात लावून): अरे, धोतऱ्याचं फूल कसं असतं ते माहिती नाही का? ते बघ, रानमळयात वाढतं ते?
गण्या: मला कसं माहिती! मी तुमच्यासारखं रानावनात हिंडत नाही! मी माणूस आहे!
मास्तर: गण्या आता तू जास्ती बोलू नको हा! मला असा टोमना मारलेला आवडतं नाही.
गण्या: बरं राहिलं! दगड मारू का? दगड?
मास्तर (परत जोरात ओरडून): गण्याSSSSS.
No comments:
Post a Comment